เวลาตาย

ในกระจกมัวๆ มีคนเห็นแก่ตัวคนหนึ่ง
คนที่พึ่ง ลึกซึ้งถึงความเดียวดาย
นาทีที่กาลเวลา บอกว่าเธอมีค่าเพียงใด
คือนาทีที่สาย เกินหวังให้ใครกลับมา
เหมือนคนตื่นจากฝัน ตามทวงวันและคืนดีๆ
ทั้งที่ก่อน หน้านี้ไม่เคยรักษา
เวลาที่คิดว่าพอ กลับไม่พอให้พูดคำลา
ทำได้เพียงแค่นึกรู้สึกโหยหามัน
* ชีวิตนี้ ถ้าไม่มีเธอก้าวเข้ามา
ฉันคงเป็นคนไร้ค่าคนหนึ่งเท่านั้น
แปลกที่คนไม่รู้ มีเพียงผู้เดียวคือฉัน
อยากกอดเธอแน่นๆนานๆในวันที่เสียเธอไป

** เชื่อว่าที่ตรงนั้น เธอยังพร้อมจะฉันอยู่
แล้วที่สุด ก็รู้เธอรอไม่ไหว
เจอเพียงแค่รอยน้ำตา หยดบนนาฬิกาที่ตาย
ให้ฉันได้กอดมันไว้ และบอกว่ารักเธอ

ซ้ำ *,**

เวลาทุกเสี้ยวนาที คนๆนี้จะเก็บมันไว้
จะจำจนวันสุดท้าย ว่าเคยได้กอดเธอ

อยากเรียนนิเทศศาสตร์

อยากมีแฟน และ เพื่อนๆที่น่ารัก

ช่วงที่ดีที่สุด

หวานขม

นาฬิกาตาย

สายเกินไป มีสิทธิ์แค่คิดถึง

ฝัน โคตร โคตร

ทำวันนี้ให้ดีที่สุด